واحد پردازش مرکزی

سی*پی*یو (به انگلیسی: Central Processing Unit یا CPU) یا پردازنده (به انگلیسی: Processor)، یکی از اجزاء رایانه می*باشد که فرامین و اطلاعات را مورد پردازش قرار می*دهد. واحدهای پردازش مرکزی ویژگی پایه*ای قابل برنامه*ریزی*شدن را در رایانه*های رقمی فراهم می*کنند، و یکی از مهم*ترین اجزاء رایانه*ها هستند. یک پردازندهٔ مرکزی، مداری یکپارچه می*باشد که معمولاً به عنوان ریزپردازنده شناخته می*شود. امروزه عبارت CPU معمولاً برای ریزپردازنده*ها به کار می*رود.
عبارت «Central Processor Unit» (واحد پردازندهٔ مرکزی) یک ردهٔ خاص از ماشین را معرفی می*کند که می*تواند برنامه*های رایانه را اجرا کند. این عبارت گسترده را می*توان به راحتی به بسیاری از رایانه*هایی که بسیار قبل*تر از عبارت "CPU" بوجود آمده بودند نیز تعمیم داد. به هر حال این عبارت و شروع استفاده از آن در صنعت رایانه، از اوایل سال ۱۹۶۰ رایج شد. شکل، طراحی و پیاده*سازی پرازنده*ها نسبت به طراحی اولیه آنها تغییر کرده*است ولی عملگرهای بنیادی آنها همچنان به همان شکل باقی مانده*است.

پردازنده*های اولیه به عنوان یک بخش از سامانه*ای بزرگ*تر که معمولاً یک نوع رایانه*است، دارای طراحی سفارشی بودند. این روش گران قیمت طراحی سفارشی پردازنده*ها برای یک بخش خاص، به شکل قابل توجهی، مسیر تولید انبوه آنرا که برای اهداف زیادی قابل استفاده بود فراهم نمود. این استانداردسازی روند قابل ملاحظه*ای را در عصر مجزای ابر رایانه*های ترانزیستوری و ریز کامپیوترها آغاز نمود و راه عمومی نمودن مدارات مجتمع(IC یا Integrated Circuit) را سرعت فراوانی بخشید. یک مدار مجتمع، امکان افزایش پیچیدگی*ها برای طراحی پردازنده*ها و ساختن آنها در مقیاس کوچک را (در حد میلیمتر) امکان پذیر می*سازد. هر دو فرآیند (کوچک سازی و استاندارد سازی پردازنده*ها)، حضور این تجهیزات رقمی را در زندگی مدرن گسترش داد و آن را به فراتر از یک دستگاه خاص مانند رایانه تبدیل کرد. ریزپردازنده*های جدید را در هر چیزی از خودروها گرفته تا تلفن*های همراه و حتی اسباب بازی*های کودکان میتوان یافت.



  ادامه مطب بروید......